“Bir rüzgarlı akşamüstü şehrin en kalabalık caddesinden geçerken,bir mağaza vitrini bana ilk defa olarak yeni bir aşksız insanı tanıttı.
Bu hayalsiz,umutsuz,arzusuz,herhangi biriydi.Bir kaşı çatıktı,dudağında gülümseme silinmişti.
BU BENDİM.
Artık bütün şarkılar bana yabancıydı.Aşk şiirlerine düşmandım.Park serseriler içindir,diyordum.
Hayal kurmak işsizlere mahsus…”
Aşksız İnsanlar-Oktay Akbal
